flo-en-ik-vliegen-kinderboekenillustrator-nynke-boelens

In het echt ben ik heel verlegen en kom ik het liefste niemand tegen. Maar in mijn hoofd beleef ik de spannendste avonturen, die niet lang genoeg kunnen duren. Op een dag klom ik in een boom en hopte van wolk naar wolk, tot dat ik kon zweven zoals het vogelvolk. Ik zwierde en zwaaide wat in het rond. Opeens was er een explosie van kleuren en veren, de prachtigste vogel die ik ooit had gezien, bood me een lift aan op haar rug.

 

flo-en-ik-vliegen-kinderboekenillustrator-nynke-boelens

´Noem me maar Flo zei ze, want Florentina Tralaliena dat vergeet je zo vlug´ We vlogen en vlogen, zagen de mooiste dingen, we dansten en zongen en plukten de sterren. Tot dat ik naar huis moest om te eten, dan zette Flo me thuis weer af. `tot morgen?” vroeg ik altijd even, voor de zekerheid. “Zeker weten” zei Flo dan zacht. Zo gaan we elke dag wel even op pad. Ik kan Flo alles vertellen.

flo-en-ik-afscheid-kinderboekenillustrator-nynke-boelens

Op een dag vertelde ik haar dat morgen mijn eerste schooldag is, dat ik het spannend vind en niet weet hoe dat moet. “Ik weet zeker dat het goed komt” zei Flo “je kan meer dan je denkt.” Die dag bij het afscheid kreeg ik een veer van Flo.

 

flo-en-ik-schoolplein-kinderboekenillustrator-nynke-boelens

De volgende morgen bracht papa me naar school. Ik had de veer van Flo mee genomen, zo was ze toch een beetje bij me. Ik stond net moed te verzamelen, toen ik achter me een zachte stem hoorde “wat heb je daar in je hand?"